هوالجمیل
ذبیح کربلا
با اعتذار از بنی فاطمه (س)
در ذبح گوسفند ، عربهای جاهلی
چون گرگ میشدند ، عربهای جاهلی
اطراف صید خویش ، سوار و پیادهشان
کِل- زوزه میزدند ، عربهای جاهلی
با سنگ و چوب و نیزه ، به یکباره ، حملهور
بر صید میشدند ، عربهای جاهلی
*****
تا رخ نمود نور محمد (ص) به امر وحی
گشتند سربلند ، عربهای جاهلی
فرمود : رو به قبله و سیراب سر بُرید
صید اسیر بند ، عربهای جاهلی
فرمود : تیغ تیز بباید برای ذبح
چون دید چون ددند ، عربهای جاهلی
شاید که دیده بود در آفاق علم غیب
بعداً چه میکنند ، عربهای جاهلی
شاید که دیده بود که روزی حسین را
آنگونه میکشند ، عربهای جاهلی
بر نعش صید ، اسب نراندند بعد قتل
با خشم و نیشخند ، عربهای جاهلی
اما به روی پیکر صد چاک شاه دین
صد باره تاختند ، عربهای جاهلی
آتشفشان عقده به گودال قتلگاه
خالی نمودهاند ، عربهای جاهلی
آتش زدند خیمه به خیمه ، کتاب وحی
پیک سقیفهاند ، عربهای جاهلی
پاداش مهربانی پیغمبر خدا
اینگونه دادهاند ، عربهای جاهلی
با نام دین ، به دین خدا حمله بردهاند
تاریخ ممتدند ، عربهای جاهلی
لرزید ساق عرش از این ماجرا (غلام)
در جهل مطلقند ، عربهای جاهلی
والسلام
زرقان فارس - محمد حسین صادقی (غلام)
18/10/1387 مصادف با عاشورای 1430
| *Name نام و نام خانوادگی : | |
| * Email آدرس ایمیل: | |
| subject موضوع پیام: | |
| *comment پیام: |
|
|
|
|